Pierwszą, podstawową rzeczą, jaką człowiek powinien zrobić w swoim życiu, to przyjrzeć się sobie. Powinien ocenić siebie samego w taki sam sposób, jak ocenia innych. Powinien poczuć siebie takim, jakim jest naprawdę. Ludziom jednak tak trudno jest zajrzeć w swoje serce.
Ludzie nie potrafią stawiać się na miejscu innych osób, a ich oczekiwania w stosunku do nich osiągają niewyobrażalne rozmiary. I zdecydowana większość wybiera właśnie takie życie. Łatwiejsze, ale tylko z pozoru. Z jednej strony łatwiej jest żyć nie znając prawdy, nie rozumiejąc, nie oczekując od siebie niczego. Łatwiej jest uważać, że wszyscy wokół są źli, że są poniżej naszego poziomu. Łatwiej jest winić kogoś niż siebie. Łatwiej jest nie kochać, oceniać wszystko i wszystkich według swojego punktu widzenia, który niestety, ale bardzo często jest daleki od prawdy. Łatwiej czuć się skrzywdzonym, niż poczuć i rozumieć, że się krzywdzi. A kiedy człowiek czuje się skrzywdzony, bez względu na to, czy jest to prawdą czy nie, zadawanie bólu innym przychodzi mu zaskakująco łatwo.
I w tym miejscu ta łatwiejsza strona zaczyna się odwracać. Niewiedza na temat sytuacji powoduje błędną ocenę człowieka. I my sami utwierdzamy się w tej niewiedzy, bo nie chcemy znać prawdy, bo taki obrót sprawy nam pasuje, bo chcemy pokazać wszystkim wokół, że to my cierpimy, a ktoś kto jest temu winien jest śmieciem. Później poznajemy milion sposobów na to jak się zemścić, jak odbić piłeczkę, jak narobić jak najwięcej syfu osobie, która według nas jest winna. Nawet przez chwilę nikt nie zastanowi się nad tym, jak bardzo krzywdzi tą osobę. Nawet przez chwilę nikt nie zastanowi się nad tym, że nawymyślał sobie głupot, w których postanowił trwać i trzymać się ich choćby nie wiem co i nikt, absolutnie nikt nie jest temu winien. Nikt poza nim samym. I tu już zaczyna się poważny problem, bo przez tą samą niewiedzę wynikającą z odrzucania prawdy, która z pozoru jest łatwiejsza, nie zdajemy sobie sprawy z tego, że krzywdzimy innych ludzi za coś, czego nam nigdy nie zrobili. Krzywdzimy innych tylko i wyłącznie dlatego, że coś sobie wymyśliliśmy. I jeśli ktoś wierzy w coś takiego, jak potęga umysłu, no to mamy doskonały przykład na to, jak ta potęga bije rekordy.
Smutne jest to, że ludzie potrafią przeżyć całe swoje życie tutaj i niczego nie zauważyć. Mogą przeżyć wszystkie swoje dni w egoistycznym myśleniu i ani przez chwilę nie zauważyć drugiej osoby. Nawet przez ułamek sekundy.
Ludzie krzywdzą, bo tego chcą. Ludzie krzywdzą, bo uważają, że w ten sposób pokazują swoją siłę. Uważają, że słaby jest ten, kto nie walczy, nie prowadzi wojny, nie kopie, nie gryzie, nie reaguje. Niesamowite, jak wiele radości ludzie znajdują w bagnie, które sami stworzyli. Jak wielką przyjemność sprawia im ból, który widzą w oczach innych.
Żadne kochające serce nie pozwoli cierpieć drugiemu.
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz