Lubię wracać do tego filmu. Zwłaszcza w środku zimy, kiedy oczy tak bardzo spragnione są słońca. Wrzucam, bo może niektórzy z Was też będą do niego chętnie wracać. Tak, jak do tych słów.
Opowiedz mi o świecie, który żyje w Tobie. Nie mów o tym co widzisz, ani o tym, co wiesz. Opowiedz o tym, w czym tonie Twoje serce. Opowiedz o myślach, które są ciągle przy Tobie. O myślach, z którymi nie możesz wygrać i nie wygrasz nigdy. Opowiedz o czymś, co ma wartość. O czymś, co może coś zmienić, co może zmienić Ciebie. Pomyśl o tym, co masz w sercu. I powiedz, co by się stało, gdyby ktoś miał na świecie tylko to, co dla niego w nim masz.
Są ludzie wokół nas, którzy nie mają nikogo poza nami. Ludzie, dla których z bardziej lub mniej oczywistych powodów jesteśmy jednymi z ważniejszych osób w życiu. Kim oni są dla nas? Co moglibyśmy im dać od siebie, a co dajemy?
Jeśli serce zaczyna czuć przyrodę, to jest szansa, że poczuje też ludzi. Przyroda jest początkiem, od niej wszystko się zaczyna. I tak naprawdę nie trzeba widzieć, żeby wiedzieć. Można z zamkniętymi oczami zanurzyć się w nią, poznać jej przestrzeń. Pozwolić jej przepływać przez siebie i pozwolić sobie przepływać przez nią. I wtedy nagle człowiek zaczyna rozumieć, że powietrze w każdym miejscu jest inne, że nie ma dwóch takich miejsc, gdzie ziemia pachnie tak samo.
Ziemia przesiąka ludźmi, wydarzeniami, które są z nimi związane. Każde wydarzenie w jakiś sposób ją obciąża, zapisuje się w niej, tworzy ją. Rzadko zdarza się, że miejsce broni się samo, nie chłonie przeszłości i choćby nie wiem co się działo - pozostaje nieskalane, choć lekko uśpione, jakby czekało na odpowiedni moment. Takie miejsca są wyjątkowe. Specjalnie stworzone pod coś lub pod kogoś. Miejsca, w których nie istnieje czas.
Ludzie potrzebują miejsc, tak jak i miejsca potrzebują ludzi. Ludzie potrzebują zwierząt, tak jak i zwierzęta potrzebują ludzi. I ludzie potrzebują siebie nawzajem, choć może nie zawsze zdają sobie z tego sprawę. Żyjąc w samotności, odsuwając się od ludzi, człowiek niczego nie jest w stanie się nauczyć, bo przecież najwięcej uczymy się od innych. Nie da się pogłębiać wiedzy o ludziach, nie obcując z nimi. Nie da się weryfikować swoich poglądów, nie zderzając ich z poglądami innych. Nie da się rozumieć reakcji ludzi. I w tym aspekcie zawsze jest najwięcej poległych. Ludzie trzymają się tylko i wyłącznie swojego punktu widzenia. Nie starają się rozumieć, dlaczego ktoś postąpił w określony sposób. Nie obchodzi ich nic poza tym, co sami uważają za słuszne. A to błąd. Błąd, który może później bardzo dużo kosztować.
Miłość jest prawdziwą mądrością. Miłość nie jest ochroną innych przed domniemanym złem. Miłość to wiedza sama w sobie o tym, co jest dla człowieka najlepsze. To analiza wszystkich aspektów każdej sytuacji. To umiejętność rozpatrywania zła w czymś, co jest pozornie dobre i na odwrót. I to jest właśnie to. Ludzie potrafią dużo mówić o miłości, ale niewiele jest osób, które naprawdę mają ją w sobie, które tą miłością faktycznie są.
Miłość jest zawsze najlepszą odpowiedzią. Na wszystko.
Ziemia przesiąka ludźmi, wydarzeniami, które są z nimi związane. Każde wydarzenie w jakiś sposób ją obciąża, zapisuje się w niej, tworzy ją. Rzadko zdarza się, że miejsce broni się samo, nie chłonie przeszłości i choćby nie wiem co się działo - pozostaje nieskalane, choć lekko uśpione, jakby czekało na odpowiedni moment. Takie miejsca są wyjątkowe. Specjalnie stworzone pod coś lub pod kogoś. Miejsca, w których nie istnieje czas.
Ludzie potrzebują miejsc, tak jak i miejsca potrzebują ludzi. Ludzie potrzebują zwierząt, tak jak i zwierzęta potrzebują ludzi. I ludzie potrzebują siebie nawzajem, choć może nie zawsze zdają sobie z tego sprawę. Żyjąc w samotności, odsuwając się od ludzi, człowiek niczego nie jest w stanie się nauczyć, bo przecież najwięcej uczymy się od innych. Nie da się pogłębiać wiedzy o ludziach, nie obcując z nimi. Nie da się weryfikować swoich poglądów, nie zderzając ich z poglądami innych. Nie da się rozumieć reakcji ludzi. I w tym aspekcie zawsze jest najwięcej poległych. Ludzie trzymają się tylko i wyłącznie swojego punktu widzenia. Nie starają się rozumieć, dlaczego ktoś postąpił w określony sposób. Nie obchodzi ich nic poza tym, co sami uważają za słuszne. A to błąd. Błąd, który może później bardzo dużo kosztować.
Miłość jest prawdziwą mądrością. Miłość nie jest ochroną innych przed domniemanym złem. Miłość to wiedza sama w sobie o tym, co jest dla człowieka najlepsze. To analiza wszystkich aspektów każdej sytuacji. To umiejętność rozpatrywania zła w czymś, co jest pozornie dobre i na odwrót. I to jest właśnie to. Ludzie potrafią dużo mówić o miłości, ale niewiele jest osób, które naprawdę mają ją w sobie, które tą miłością faktycznie są.
Miłość jest zawsze najlepszą odpowiedzią. Na wszystko.
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz